In Pan blikt de ik-figuur, luitenant Glahn, terug op het jaar dat hij als jongeman doorbracht in het noorden van Noorwegen. We schrijven 1855. Als lezer kom je er niet achter waarom hij daar is – het is geen militaire missie – en wat zijn voorgeschiedenis is. De luitenant leeft van de jacht en de visvangst. Samen met zijn jachthond Aesopus, zijn enige vriend, bewoont hij een hut, buiten het dorp Sirilund. Hij ontmoet Edvarda, dochter van een rijke man uit het dorp, en wordt verliefd op haar – en zij op hem. Maar ze flirt ook metandere mannen. En zo ontstaat een liefdesgeschiedenis die zijn verwoestende sporen zal trekken door beide levens. De twee voeren een seksuele oorlog, zo schrijft Isaac Bashevis Singer heel terecht in het nawoord. Een oorlog met alleen maar verliezers, kun je eraan toevoegen. Het boek eindigt met een hoofdstuk, van de hand van een onbekende, waarin de dood van Glahn wordt beschreven.

Helaas is er een fout geslopen in de Wordoku van het laatste nummer van BOEK. Hier vindt u de juiste versie.